سلام به همه دوستان گلم

درسها خیلی خیلی سنگینه و ما هم سخت مشغول درس خوندن...

با جمعی اندک از دوستان نازنینی آشنا شده ام..همه فعال، دارای هدف مشخص، مهربون و صمیمی...

بالاخره تونستم چند نفر رو پیدا کنم که فکر و مسیرشون با من یکیه...

دیشب دور هم جمع بودیم صحبت از مهاجرت شد... همگی قبول داشتیم که مهاجرت کار خیلی خیلی خیلی سختیه...

باید یک کفش آهنی پات کنی و .... شروع کنی...

همچنان همه مطمئن بودیم که بدون داشتن یک مدرک کانادایی، کار پیدا کردن در مونترال تقریبا" محال هست...

و اما در مورد مونترال...

در مورد مونترال اگه بخوام بهترین تعریف رو داشته باشم، میتونم اونو به عنوان شیراز و بقیه شهرهای صنعتی (تورنتو، کلگری، ادمونتون و ...) رو به عنوان تهران مقایسه بکنم...

شهری آروم، فرهنگی، هنری و به دور از هیاهوی رایج شهری و با هزینه های کمتر ...

خوب قاعدتا" این مدل شهرها، برای شروع کار و تحصیل بسیار مناسبند..مخصوصا" از این نظر که تحصیل در بیشتر کالجهای این شهر نه تنها رایگان است بلکه به تو وام و بورس هم خواهند داد...

اما برای بعد از اتمام درس و جستجو برای پیدا کردن کار (وضعیتی که ما نزدیک به آن هستیم)، وضعیت به نظر کمی سیاه  و سفید میاید..دقیقا" به همان دلیلی که موقعیت های کاری در تهران با شیراز قابل مقایسه نیست...

از طرفی هرچه جلوتر میرویم میبینیم حامعه مونترال وسواس و تعصب عجیبی نسبت به زبان فرانسه دارد... و این کمی توی ذوق ما میخورد... مگه مهم این نیست که ما بتونیم با هم ارتباط برقرار کنیم؟؟؟ خوب چه اشکالی داره این ارتباط برقرار کردن به زبان انگلیسی باشه؟؟؟

قبول دارم که همه ما پذیرفته ایم که به یک جامعه فرانسوی زبان وارد خواهیم شد و همه هم میتوانیم تا حدود زیادی گلیم خود رو از آب بیرون بکشیم...اما اینهمه تعصب؟؟؟ برای چی؟؟ نمیفهمم...

تمام این عوامل باعث میشه که ما برای خودمون آپشن های دیگه ای رو هم در نظر بگیریم...

و همه این تصمیم گیری ها موکول میشه به چند ماه دیگه که ما مدرک به دست دنبال کار خواهیم گشت و برنامه ادامه حضورمون در مونترال منوط به پیدا کردن کار مرتبط با رشته مان خواهد شد...

آنچه از سایر ایالات تا به حال فهمیده ایم این است که بدون شک موقعیت های کاری در شهرهای بزرگتر بیشتر است...اما اگر در همینجا کار پیدا شود، در همین مونترال خواهیم ماند و از سکوت و زیبایی های این شهر استفاده خواهیم کرد تا اگر عمری بود، بعد از چند سال که تونستیم کمی پول ذخیره کنیم، دوباره برای موندن در همین جا یا رفتن به شهری دیگه تصمیم بگیریم...

مسلما" تا اون موقع فقط باید درس خوند!

موفق و شاد باشید