یک ماه در مونتریال....
به همین زودی یک ماه گذشت که اومدیم کانادا.... چقدر زود و سریع!
از اینجا اگه بخوام براتون بگم یکیش اینه که از اینجا خیلی خوشمون اومده و تصمیم گرفتیم همین جا بمونیم. مردمش را خیلی دوست دارم. این سکوتشون، آرامششون، احترامی که به هم میذارند، محبت های صادقانه شون، (چقدر شون شون شد!) حد و مرزی را که برای ارتباط برقرار کردن میشناسند و به اون پایبندند، خلاصه این شهر رو با مردم خوبش، محیط کمی از تکنولوژی و ترافیک و دود و دم دور مانده را دوست دارم...
زمانی که ایران بودم از اینهمه نظرهای متفاوت که از افراد اینجا میخوندم تعجب میکردم. یکی میگفت خوبه، یکی میگفت بده، خلاصه....اینجا که اومدم فهمیدم حقیقتا" کسی نمیتونه کلمه خوب یا بد را برای چیزی به کار ببره. خوش امودن یا بد اومدن از چیزی صرفا" و صرفا" به سلیقه و خوی افراد برمیگرده. یکی محیط شلوغ را دوست داره، یکی خلوت. یکی بارون دوست داره یکی برف و .... پس بهتره انتخاب نهایی خودتون را بذارید برای وقتی انشالله تشریف آوردید و خودتان دیدید! اونوقت میتونید راحت تصمیم بگیرید...
نامه های کلاس زبان فرانسه مان برای مصاحبه هم اومده و چند روز دیگه مصاحبه تعیین سطح داریم. چند ماهی درگیر کلاس خواهیم بود تا آماده بشیم برای درس خوندن. چون واجب ترین موضوع برای اونایی که مطمئن هستند میخوان مونترال بمونن اینه که تا جای ممکن فرانسه را تقویت کنند. پس چاره ای نیست..اول فرانسه!
راستی هوا هم خیلی عالیه. هوای اینجا خیلی تمیزه. اصلا" هم سرد نیست.(البته تا الان!) باد میاد اما سرد نیست. با یک کاپشن راحت میشه رفت و آمد کرد. هر چند من سرما را دوست دارم...مخصوصا" برف را!
راستی بچه ها یک نکته را توی پست قبلی فراموش کردم بگم. به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی خانه را از ایران اجاره نکنید..از سایت هایی مثل kijiji یا هر سایت دیگه. چون اول از همه محیط خیلی مهمه. بعد خود مجتمع یا برج بعد خود خانه. گول اون عکسهای خوشگل خوشگلی که توی سایتهای خونه یابی میبینید را نخورید! بهترین کار اینه که چند روز را هتل بمانید. اگه بجنبید ظرف یک هفته قرارداد هم خواهید بست. حتما" هم هفته آخر ماه اینجا باشید. بقیه موارد را سایر بچه ها زحمت کشیدند و در وبلاگهاشون نوشتند. ما هم از نوشته های همین دوستان استفاده کردیم و از همشون خیلی خیلی ممنونیم. هیچ مساله ناگفته ای تا اینجای کار نمونده...
دیگه خبر خاصی نیست. ما هم دنبال آرزوهای قشنگ خودمون خدا را شکر میکنیم که به ما فرصت استفاده از یک جامعه آزاد، دموکرات و بدون احساس تبعیض را داد. حقیقتا" مزه آزادی، مزه خوبیه...
شاد باشید و پر انرژی
در مونترال کاناداییم..زمانی مثل بقیه در جستجوی تجربیات و حرفهای گفته و نگفته بودیم..دغدغه هایمان مانند شما بود..شما که این روزها قصد ترک خانه کرده اید..روایت ها و دلمشغولی هایمان در این وبلاگ به مانند دفتر خاطرات کودکی، محلی میشود تا بعدها با مرور آن لبخندی هر چند کمرنگ بر لبانمان بنشیند... با ما در این راه همراه باشید دوستان عزیز